८. दुब्बण्णकरणसिक्खापदवण्णना

अट्ठमे अलभीति लभो, लभो एव लाभो, किं अलभि? चीवरं, कीदिसं? नवं, इति ‘‘नवचीवरलाभेना’’ति वत्तब्बे अनुनासिकलोपं अकत्वा नवंचीवरलाभेनाति वुत्तं, पटिलद्धनवचीवरेनाति अत्थो. मज्झे ठितपदद्वये पनाति निपातमत्तं. भिक्खुनाति येन लद्धं, तस्स निदस्सनं, सेसं पदत्थतो उत्तानमेव. अयं पनेत्थ विनिच्छयो – निवासनपारुपनुपगं चीवरं लभित्वा तस्स निट्ठितरजनस्स यस्मिं वा तस्मिं वा पदेसे कंसनीलेन वा पत्तनीलेन वा कद्दमेन वा येन केनचि काळकेन वा मोरक्खिमण्डलमङ्गुलपिट्ठीनं अञ्ञतरप्पमाणं कप्पबिन्दुं आदियित्वा तं चीवरं परिभुञ्जितब्बं, अनादियित्वा परिभुञ्जन्तस्स पाचित्तियं.

सावत्थियं सम्बहुले भिक्खू आरब्भ अत्तनो चीवरअजाननवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, साधारणपञ्ञत्ति, अनाणत्तिकं, तिकपाचित्तियं, आदिन्ने अनादिन्नसञ्ञिनो, वेमतिकस्स वा दुक्कटं. आदिन्नसञ्ञिस्स, कप्पे नट्ठे, कप्पकतोकासे जिण्णे, कप्पकतेन अकप्पकते संसिब्बिते, पच्छा आरोपितेसु अग्गळअनुवातपरिभण्डेसु तं परिभुञ्जन्तस्स, उम्मत्तकादीनञ्च अनापत्ति. वुत्तप्पकारस्स चीवरस्स अकतकप्पकता, न नट्ठचीवरादिता, निवासनं वा पारुपनं वाति इमानेत्थ तीणि अङ्गानि. समुट्ठानादीनि एळकलोमसदिसानि, इदं पन किरियाकिरियन्ति.

दुब्बण्णकरणसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.