३. भिक्खुनुपस्सयसिक्खापदवण्णना

ततिये भिक्खुनुपस्सयन्ति भिक्खुनिया एकरत्तं वसनट्ठानम्पि. ओवदेय्याति इध गरुधम्मेहि ओवदन्तस्सेव पाचित्तियं. सचे पन असम्मतो होति, द्वे पाचित्तियानि. सचे पन सूरियेपि अत्थङ्गते ओवदति, तीणि होन्ति. सम्मतस्स पन रत्तिं ओवदन्तस्सपि द्वे एव होन्ति. सम्मतत्ता हि भिक्खुस्स गरुधम्मोवादमूलकं पाचित्तियं नत्थि. गिलानाति न सक्कोति ओवादाय वा संवासाय वा गन्तुं.

सक्केसु छब्बग्गिये भिक्खू आरब्भ भिक्खुनुपस्सयं उपसङ्कमित्वा ओवदनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, ‘‘अञ्ञत्र समया’’ति अयमेत्थ अनुपञ्ञत्ति, असाधारणपञ्ञत्ति, अनाणत्तिकं, तिकपाचित्तियं, अनुपसम्पन्नाय उपसम्पन्नसञ्ञिनो वेमतिकस्स वा, एकतोउपसम्पन्नं येन केनचि, इतरं अञ्ञेन धम्मेन ओवदन्तस्स च दुक्कटं. समये, अनुपसम्पन्नाय, पुरिमसिक्खापदे विय उद्देसादिनयेन च अनापत्ति. उपस्सयूपगमनं, परिपुण्णूपसम्पन्नता, समयाभावो, गरुधम्मेहि ओवदनन्ति इमानेत्थ चत्तारि अङ्गानि. समुट्ठानादीनि पठमकथिनसदिसानि, इदं पन किरियं होतीति.

भिक्खुनुपस्सयसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.