१. ओवादसिक्खापदवण्णना

ओवादवग्गस्स पठमे असम्मतोति या अट्ठङ्गसमन्नागतस्स भिक्खुनो भगवता ञत्तिचतुत्थेन कम्मेन (पाचि. १४६) भिक्खुनोवादकसम्मुति अनुञ्ञाता, ताय असम्मतो. ओवदेय्याति भिक्खुनिसङ्घं वा सम्बहुला वा एकं भिक्खुनिं वा ‘‘वस्ससतूपसम्पन्नाय भिक्खुनिया तदहुपसम्पन्नस्स भिक्खुनो अभिवादनं पच्चुट्ठानं अञ्जलिकम्मं सामीचिकम्मं कातब्ब’’न्ति आदिके (चूळव. ४०३) अट्ठ गरुधम्मे ओवादवसेन ओसारेन्तो ओवदेय्य. पाचित्तियन्ति ओवादपरियोसाने पाचित्तियं.

सावत्थियं छब्बग्गिये भिक्खू आरब्भ ओवदनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, असाधारणपञ्ञत्ति, अनाणत्तिकं, अञ्ञेन वा धम्मेन भिक्खुनीसु उपसम्पन्नमत्तं वा ओवदतो दुक्कटं. सम्मतस्सापि तञ्चे सम्मुतिकम्मं अधम्मकम्मं होति, तस्मिं अधम्मकम्मे अधम्मकम्मसञ्ञिनो वग्गे भिक्खुनिसङ्घे ओवदतो तिकपाचित्तियं, तथा वेमतिकस्स धम्मकम्मसञ्ञिनो चाति नव पाचित्तियानि, समग्गेपि भिक्खुनिसङ्घेन वाति अधम्मकम्मवसेन अट्ठारस. सचे पन तं धम्मकम्मं होति, ‘‘धम्मकम्मे धम्मकम्मसञ्ञी समग्गं भिक्खुनिसङ्घं समग्गसञ्ञी ओवदती’’ति (पाचि. १५१) इदं अवसानपदं ठपेत्वा तेनेव नयेन सत्तरस दुक्कटानि, ‘‘समग्गम्हाय्या’’ति च वुत्ते अञ्ञं धम्मं, ‘‘वग्गम्हाय्या’’ति च वुत्ते अट्ठ गरुधम्मे भणन्तस्स, ओवादञ्च अनिय्यातेत्वा अञ्ञं धम्मं भणन्तस्स दुक्कटमेव. यो पन धम्मकम्मे धम्मकम्मसञ्ञी समग्गं भिक्खुनिसङ्घं समग्गसञ्ञी ओवदति, गरुधम्मपाळिं उद्देसं देति, परिपुच्छं देति, ‘‘ओसारेहि अय्या’’ति वुच्चमानो ओसारेति, पञ्हं पुट्ठो कथेति, भिक्खुनीनं सुणमानानं अञ्ञस्सत्थाय भणति, सिक्खमानाय वा सामणेरिया वा भणति, तस्स, उम्मत्तकादीनञ्च अनापत्ति. असम्मतता, भिक्खुनिया परिपुण्णूपसम्पन्नता, ओवादवसेन अट्ठगरुधम्मभणनन्ति इमानेत्थ तीणि अङ्गानि. समुट्ठानादीनि पदसोधम्मसदिसानेवाति.

ओवादसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.