८. अच्चेकचीवरसिक्खापदवण्णना

अट्ठमे दसाहानागतन्ति दस अहानि दसाहं, तेन दसाहेन अनागता दसाहानागता, दसाहेन असम्पत्ताति अत्थो, तं दसाहानागतं, अच्चन्तसंयोगवसेन भुम्मत्थे उपयोगवचनं. कत्तिकतेमासिकपुण्णमन्ति पठमकत्तिकपुण्णमं, इधापि पठमपदस्स अनुपयोगता पुरिमनयेनेव भुम्मत्थे उपयोगवचनं. इदं वुत्तं होति – यतो पट्ठाय पठमप्पवारणा ‘‘दसाहानागता’’ति वुच्चति, सचेपि तानि दिवसानि अच्चन्तमेव भिक्खुनो अच्चेकचीवरं उप्पज्जेय्य, ‘‘अच्चेकं इद’’न्ति जानमानेन भिक्खुना सब्बम्पि पटिग्गहेतब्बन्ति. तेन पवारणामासस्स जुण्हपक्खपञ्चमितो पट्ठाय उप्पन्नस्स चीवरस्स निधानकालो दस्सितो होति. कामञ्चेस ‘‘दसाहपरमं अतिरेकचीवरं धारेतब्ब’’न्तिइमिनाव सिद्धो, अट्ठुप्पत्तिवसेन पन अपुब्बं विय अत्थं दस्सेत्वा सिक्खापदं ठपितं. अच्चेकचीवरन्ति गमिकगिलानगब्भिनिअभिनवुप्पन्नसद्धानं पुग्गलानं अञ्ञतरेन ‘‘वस्सावासिकं दस्सामी’’ति एवं आरोचेत्वा दिन्नं. सचे तं पुरे पवारणाय विभजितं, येन गहितं, तेन वस्सच्छेदो न कातब्बो, करोति चे, तं चीवरं सङ्घिकं होति. याव चीवरकालसमयन्ति अनत्थते कथिने याव वस्सानस्स पच्छिमो मासो, अत्थते कथिने याव पञ्च मासा, ताव निक्खिपितब्बं.

सावत्थियं सम्बहुले भिक्खू आरब्भ अच्चेकचीवरस्स चीवरकालसमयं अतिक्कमनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, सेसमेत्थ चीवरवग्गस्स पठमसिक्खापदे वुत्तनयेनेव वेदितब्बन्ति.

अच्चेकचीवरसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.