३. भेसज्जसिक्खापदवण्णना
ततिये पटिसायनीयानीति पटिसायितब्बानि, परिभुञ्जितब्बानीति अत्थो. एतेन सयं उग्गहेत्वा निक्खित्तानं सत्ताहातिक्कमेपि अनापत्तिं दस्सेति, तानि हि पटिसायितुं न वट्टन्ति. भेसज्जानीति भेसज्जकिच्चं करोन्तु वा, मा वा, एवं लद्धवोहारानि. सप्पि नाम गवादीनं सप्पि, येसं मंसं कप्पति, तेसं सप्पि. तथा नवनीतं. तेलं नाम तिलसासपमधूकएरण्डकवसादीहि निब्बत्तितं. मधु नाम मक्खिकामधुमेव. फाणितं नाम उच्छुरसं उपादाय पन अपक्का वा अवत्थुकपक्का वा सब्बापि उच्छुविकति ‘‘फाणित’’न्ति वेदितब्बं. तानि पटिग्गहेत्वाति तानि भेसज्जानि पटिग्गहेत्वा, न तेसं वत्थूनि. एतेन ठपेत्वा वसातेलं यानेत्थ यावकालिकवत्थुकानि, तेसं वत्थूनि पटिग्गहेत्वा कतानि सप्पिआदीनि सत्ताहं अतिक्कामयतोपि अनापत्तिं दस्सेति. वसातेलं पन काले पटिग्गहितं काले निपक्कं काले संसट्ठं तेलपरिभोगेन परिभुञ्जितुं अनुञ्ञातं, तस्मा ठपेत्वा मनुस्सवसं अञ्ञं यंकञ्चि वसं पुरेभत्तं पटिग्गहेत्वा सामं पचित्वा निब्बत्तिततेलम्पि सत्ताहं निरामिसपरिभोगेन वट्टति. अनुपसम्पन्नेन पचित्वा दिन्नं पन तदहुपुरेभत्तं सामिसम्पि वट्टति, अञ्ञेसं यावकालिकवत्थूनं वत्थुं पचितुं न वट्टतियेव. निब्बत्तितसप्पि वा नवनीतं वा पचितुं वट्टति, तं पन तदहुपुरेभत्तम्पि सामिसं परिभुञ्जितुं न वट्टति. पुरेभत्तं पटिग्गहितखीरादितो अनुपसम्पन्नेन पचित्वा कतसप्पिआदीनि पन तदहुपुरेभत्तं सामिसानिपि वट्टन्ति, पच्छाभत्ततो पट्ठाय अनज्झोहरणीयानि, सत्ताहातिक्कमेपि अनापत्ति. सन्निधिकारकं परिभुञ्जितब्बानीति सन्निधिं कत्वा निदहित्वा पुरेभत्तं पटिग्गहितानि तदहुपुरेभत्तं सामिसपरिभोगेनापि वट्टन्ति, पच्छाभत्ततो पट्ठाय पन तानि च, पच्छाभत्तं पटिग्गहितानि च सत्ताहं निरामिसपरिभोगेन परिभुञ्जितब्बानीति अत्थो. ‘‘परिभुञ्जितब्बानी’’ति च वचनतो अन्तोसत्ताहे अब्भञ्जनादीनं अत्थाय अधिट्ठहित्वा ठपितेसु अनापत्ति, यावजीविकानि सासपमधूकएरण्डकअट्ठीनि तेलकरणत्थं पटिग्गहेत्वा तदहेव कततेलं सत्ताहकालिकं, दुतियदिवसे कतं छाहं वट्टति, ततियदिवसे कतं पञ्चाहं, चतुत्थपञ्चमछट्ठसत्तमदिवसे कतं तदहेव वट्टति. सचे याव अरुणस्स उग्गमना तिट्ठति, निस्सग्गियं होति, अट्ठमदिवसे कतं अनज्झोहरणीयं, अनिस्सग्गियत्ता पन बाहिरपरिभोगेन वट्टति. सचेपि न करोति, तेलत्थाय पटिग्गहितसासपादीनं पन पाळियं अनागतसप्पिआदीनञ्च सत्ताहातिक्कमे दुक्कटं आपज्जति. सीतुदकेन कतमधूकपुप्फफाणितं पन फाणितगतिकमेव, अम्बफाणितादीनि यावकालिकानि. यं पनेत्थ सत्ताहकालिकं, तं निस्सट्ठं पटिलभित्वापि अरुआदीनि वा मक्खेतुं, अज्झोहरितुं वा न वट्टति. पदीपे काळवण्णे वा उपनेतब्बं, अञ्ञस्स भिक्खुनो कायिकपरिभोगं वट्टति. यं पन निरपेक्खो परिच्चजित्वा पुन लभति, तं अज्झोहरितुम्पि वट्टति. विसुं ठपितसप्पिआदीसु, एकभाजने वा अमिस्सितेसु वत्थुगणनाय आपत्तियो.
सावत्थियं सम्बहुले भिक्खू आरब्भ सत्ताहं अतिक्कमनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, सेसं चीवरवग्गस्स पठमसिक्खापदे वुत्तनयेनेव वेदितब्बन्ति.
भेसज्जसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.