४. अत्तकामसिक्खापदवण्णना

चतुत्थे ओतिण्णता च विपरिणतचित्तता च अत्तकामपारिचरियावसेन वेदितब्बा. मातुगामस्स सन्तिकेति दुट्ठुल्लोभासने वुत्तप्पकाराय इत्थिया समीपे. अत्तकामपारिचरियायाति मेथुनधम्मसङ्खातेन कामेन पारिचरिया कामपारिचरिया, अत्तनो अत्थाय कामपारिचरिया अत्तकामपारिचरिया, अत्तना वा कामिता इच्छिताति अत्तकामा, सयं मेथुनरागवसेन पत्थिताति अत्थो, अत्तकामा च सा पारिचरिया चाति अत्तकामपारिचरिया, तस्सा अत्तकामपारिचरियाय. वण्णं भासेय्याति गुणं आनिसंसं पकासेय्य. एतदग्गन्तिआदि तस्सा अत्तकामपारिचरियाय वण्णभासनाकारनिदस्सनं. तत्रायं पदसम्बन्धवसेनेव सङ्खेपत्थो – या मादिसं पाणातिपातादीहि विरहितत्ता सीलवन्तं मेथुनधम्मा विरहितत्ता ब्रह्मचारिं तदुभयेनापि कल्याणधम्मं एतेन धम्मेन परिचरेय्य अभिरमेय्य, तस्सा एवं मादिसं परिचरन्तिया या अयं पारिचरिया नाम, एतदग्गं पारिचरियानन्ति. मेथुनुपसंहितेन सङ्घादिसेसोति एवं अत्तकामपारिचरियाय वण्णं भासन्तो च ‘‘अरहसि त्वं मय्हं मेथुनधम्मं दातु’’न्तिआदिना मेथुनप्पटिसंयुत्तेनेव वचनेन यो भासेय्य, तस्स सङ्घादिसेसो.

सावत्थियं उदायित्थेरं आरब्भ अत्तकामपारिचरियाय वण्णभासनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, असाधारणपञ्ञत्ति, अनाणत्तिकं, इत्थिया इत्थिसञ्ञिनो अन्तमसो हत्थमुद्दायपि वुत्तनयेनेव अत्तकामपारिचरियाय वण्णं भासन्तस्स सचे सा तमत्थं तस्मिंयेव खणे जानाति, सङ्घादिसेसो. नो चे जानाति, थुल्लच्चयं. पण्डके पण्डकसञ्ञिनोपि थुल्लच्चयं. तस्मिंयेव इत्थिसञ्ञिनो दुक्कटं. चीवरादीहि वत्थुकामेहि पारिचरियाय वण्णं भासन्तस्स उम्मत्तकादीनञ्च अनापत्ति. सीलविपत्ति, मनुस्सित्थी, इत्थिसञ्ञिता, अत्तकामपारिचरियाय रागो, तेन रागेन वण्णभणनं, तङ्खणविजाननन्ति इमानेत्थ पञ्च अङ्गानि. समुट्ठानादीनि दुट्ठुल्लोभासने वुत्तसदिसानेवाति.

अत्तकामसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.