३. दुट्ठुल्लवाचासिक्खापदवण्णना
ततिये ओतिण्णता च विपरिणतचित्तता च दुट्ठुल्लवाचस्सादरागवसेन वेदितब्बा. मातुगामन्ति दुट्ठुल्लादुट्ठुल्लसंलक्खणसमत्थं मनुस्सित्थिं. दुट्ठुल्लाहिवाचाहीति वच्चमग्गपस्सावमग्गेमेथुनधम्मप्पटिसंयुत्ताहि वाचाहि. ओभासेय्याति अवभासेय्य, वण्णावण्णयाचनआयाचनपुच्छनपटिपुच्छनआचिक्खणानुसासनअक्कोसनवसेन नानप्पकारं असद्धम्मवचनं वदेय्य. यथा तन्ति एत्थ न्ति निपातमत्तं, यथा युवा युवतिन्ति अत्थो. एतेन ओभासने निरासङ्कभावं दस्सेति. मेथुनुपसंहिताहीतिइदं दुट्ठुल्लवाचाय सिखापत्तलक्खणदस्सनं. सङ्घादिसेसोति द्विन्नं मग्गानं वसेन वण्णावण्णेहि वा मेथुनयाचनादीहि वा ‘‘सिखरणीसि, संभिन्नासि, उभतोब्यञ्जनकासी’’ति इमेसु तीसु अञ्ञतरेन अक्कोसवचनेन वा मातुगामं ओभासन्तस्स सङ्घादिसेसो नाम आपत्तिनिकायो होतीति.
सावत्थियं उदायित्थेरं आरब्भ दुट्ठुल्लवाचाहि ओभासनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, असाधारणपञ्ञत्ति, अनाणत्तिकं, इत्थिया इत्थिसञ्ञिनो अन्तमसो हत्थमुद्दायपि वुत्तनयेन ओभासन्तस्स सचे सा तमत्थं तस्मिंयेव खणे जानाति, सङ्घादिसेसो. पण्डके थुल्लच्चयं. तस्मिंयेव इत्थिसञ्ञिनो दुक्कटं. पुनप्पुनं ओभासन्तस्स, सम्बहुला च इत्थियो एकवाचाय ओभासन्तस्स वाचागणनाय चेव इत्थिगणनाय च आपत्तियो. सचे यं इत्थिं ओभासति, सा न जानाति, थुल्लच्चयं. अधक्खकं उब्भजाणुमण्डलं आदिस्स वण्णादिभणनेपि थुल्लच्चयं. पण्डके दुक्कटं, उब्भक्खकं अधोजाणुमण्डलं कायप्पटिबद्धञ्च आदिस्स वण्णादिभणने सब्बत्थ दुक्कटं. अत्थधम्मअनुसासनिपुरेक्खारानं उम्मत्तकादीनञ्च अनापत्ति. सीलविपत्ति, मनुस्सित्थी, इत्थिसञ्ञिता, दुट्ठुल्लवाचस्सादरागो, तेन रागेन ओभासनं, तङ्खणविजाननन्ति इमानेत्थ पञ्च अङ्गानि. अदिन्नादानसमुट्ठानं, किरियं, सञ्ञाविमोक्खं, सचित्तकं, लोकवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, अकुसलचित्तं, द्विवेदनन्ति.
दुट्ठुल्लवाचासिक्खापदवण्णना निट्ठिता.