१. रत्तन्धकारसिक्खापदवण्णना
अन्धकारवग्गस्स पठमे रत्तन्धकारेति रत्तिअन्धकारे. अप्पदीपेति पज्जोतचन्दसूरियअग्गीसु एकेकेनापि अनोभासिते. पुरिसेनाति सन्तिट्ठितुं सल्लपितुञ्च विञ्ञुना मनुस्सपुरिसेन सद्धिं. सन्तिट्ठेय्य वाति हत्थपासे ठितमत्ताय पाचित्तियं. सल्लपेय्याति तत्थ ठत्वा गेहसितकथं कथेन्तियापि पाचित्तियमेव.
सावत्थियं अञ्ञतरं भिक्खुनिं आरब्भ एवं सन्तिट्ठनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, पुरिसस्स हत्थपासं विजहित्वा, यक्खादीनं हत्थपासं अविजहित्वापि सन्तिट्ठन्तिया, सल्लपेन्तिया वा दुक्कटं, यंकिञ्चि विञ्ञुं दुतियं गहेत्वा एवं करोन्तिया, अरहोपेक्खाय, अञ्ञविहिताय, उम्मत्तिकादीनञ्च अनापत्ति. रत्तन्धकारता, पुरिसस्स हत्थपासे ठानं वा सल्लपनं वा, सहायाभावो, रहोपेक्खताति इमानेत्थ चत्तारि अङ्गानि. थेय्यसत्थसमुट्ठानं, किरियं, सञ्ञाविमोक्खं, सचित्तकं, लोकवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, अकुसलचित्तं, तिवेदनन्ति.
रत्तन्धकारसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.