२. चोरिवुट्ठापिकासिक्खापदवण्णना
दुतिये याय पञ्चमासग्घनकतो पट्ठाय यंकिञ्चि परसन्तकं अवहरितं, अयं चोरी नाम, तं चोरिं. वज्झं विदितन्ति तेन कम्मेन ‘‘वधारहा अय’’न्ति एवं विदितं. अनपलोकेत्वाति अनापुच्छा. गणन्ति मल्लगणभटिपुत्तगणादिकं. पूगन्ति धम्मगणं. सेणिन्ति गन्धिकसेणिदुस्सिकसेणिआदिकं. यत्थ यत्थ हि राजानो गणादीनं गामनिगमे निय्यातेन्ति ‘‘तुम्हेव एत्थ अनुसासथा’’ति, तत्थ तत्थ तेयेव इस्सरा होन्ति, तस्मा ते सन्धाय इदं वुत्तं. एत्थ च राजानं वा गणादिके वा अपलोकेत्वापि भिक्खुनिसङ्घो अपलोकेतब्बोव. अञ्ञत्र कप्पाति तित्थियेसु वा अञ्ञभिक्खुनीसु वा पब्बजितपुब्बा कप्पा नाम, तं ठपेत्वा अञ्ञं उपसम्पादेन्तिया गणआचरिनी पत्तचीवरपरियेसनेसु सीमासम्मुतिया ञत्तिया च दुक्कटं, द्वीहि कम्मवाचाहि थुल्लच्चयं, कम्मवाचापरियोसाने सङ्घादिसेसो.
सावत्थियं थुल्लनन्दं आरब्भ चोरिं वुट्ठापनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, चोरिया वेमतिकाय दुक्कटं, तथा अचोरिया चोरिसञ्ञाय चेव वेमतिकाय च. अचोरिसञ्ञाय, अजानन्तिया, अपलोकेत्वा वुट्ठापेन्तिया, कप्पं वुट्ठापेन्तिया, उम्मत्तिकादीनञ्च अनापत्ति. चोरिता, चोरिसञ्ञिता, अञ्ञत्र अनुञ्ञातकारणा वुट्ठापनन्ति, इमानेत्थ तीणि अङ्गानि. चोरिवुट्ठापनसमुट्ठानं, किरियाकिरियं, सञ्ञाविमोक्खं, सचित्तकं, पण्णत्तिवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, तिचित्तं, तिवेदनन्ति.
चोरिवुट्ठापिकासिक्खापदवण्णना निट्ठिता.