१३. पापसमाचारदुतियसिक्खापदवण्णना

तेरसमे एवं वदेय्याति ता समनुभट्ठा भिक्खुनियो एवं वदेय्य. एवाचाराति एवंआचारा, यादिसो तुम्हाकं आचारो, तादिसो आचारोति अत्थो, एस नयो सब्बत्थ. उञ्ञायाति अवञ्ञाय नीचं कत्वा जाननाय. परिभवेनाति ‘‘किं इमा करिस्सन्ती’’ति एवं परिभवित्वा जाननेन. अक्खन्तियाति असहनताय, कोधेनाति अत्थो. वेभस्सियाति बलवन्तस्स भावेन, अत्तनो बलप्पकासनेन समुत्रासेनाति अत्थो. दुब्बल्याति तुम्हाकं दुब्बलभावेन, सब्बत्थ उञ्ञाय च परिभवेन चाति एवं समुच्चयत्थो दट्ठब्बो. विविच्चथाति नाना होथ, अननुलोमिकं कायिकवाचसिकसंसग्गं पजहथाति अत्थो.

सावत्थियं थुल्लनन्दं आरब्भ ‘‘संसट्ठाव, अय्ये, तुम्हे विहरथ, मा तुम्हे नाना विहरित्था’’ति उय्योजनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, सेसमेत्थापि दसमे वुत्तनयेनेव वेदितब्बन्ति.

पापसमाचारदुतियसिक्खापदवण्णना निट्ठिता.