७. उक्खित्तानुवत्तिकासिक्खापदवण्णना

ततिये उक्खित्तन्ति आपत्तिया अदस्सनादीसु उक्खित्तं. धम्मेनाति भूतेन वत्थुना. विनयेनाति चोदेत्वा सारेत्वा. सत्थुसासनेनाति इधापि चोदेत्वा सारेत्वा करणमेव सत्थुसासनं नाम. अनादरन्ति येन सङ्घेन उक्खेपनियकम्मं कतं, तस्मिं वा, तत्थ परियापन्नगणे वा एकपुग्गले वा तस्मिं वा कम्मे आदरविरहितं, सम्मावत्तनाय अवत्तमानन्ति अत्थो. अप्पटिकारन्ति पटिकाररहितं, अनोसारितन्ति अत्थो. अकतसहायन्ति एककम्मादिके संवासे सह अयनभावेन समानसंवासका भिक्खू सहाया नाम, यस्स पन सो संवासो तेहि सद्धिं नत्थि न तेन ते सहाया कता होन्ति, इति सो अकतसहायो नाम, तं अकतसहायं, समानसंवासकभावं अनुपगतन्ति अत्थो. तमनुवत्तेय्याति तं उक्खित्तकं उक्खित्तकभावेयेव ठितं भिक्खुं या भिक्खुनी यंदिट्ठिको सो होति, ताय दिट्ठिया गहणभावेन अनुवत्तेय्य. सा भिक्खुनी भिक्खुनीहि सङ्घभेदसिक्खापदादीसु वुत्तनयेन विसुं सङ्घमज्झे च वुच्चमाना तं वत्थुं अप्पटिनिस्सज्जन्ती समनुभासनकम्मपरियोसाने उक्खित्तानुवत्तिका नाम पाराजिका होतीति.

सावत्थियं थुल्लनन्दं आरब्भ उक्खित्तानुवत्तनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, ञत्तिया दुक्कटं, द्वीहि कम्मवाचाहि द्वे थुल्लच्चया, ‘‘यस्सा नक्खमति, सा भासेय्या’’ति एवं य्य-कारप्पत्ताय ततियकम्मवाचाय पाराजिकं, अधम्मकम्मे तिकदुक्कटं, सेसं सङ्घभेदसिक्खापदादीसु वुत्तनयेनेव वेदितब्बं.

उक्खित्तानुवत्तिकासिक्खापदवण्णना निट्ठिता.