६. वज्जप्पटिच्छादिकासिक्खापदवण्णना

दुतिये गणस्साति अञ्ञासं भिक्खुनीनं. ठिताति सलिङ्गे ठिता. चुताति कालङ्कता. नासिताति लिङ्गनासनाय सयं वा नट्ठा, अञ्ञेहि वा नासिता. अवस्सटाति तित्थायतनं सङ्कन्ता. पुब्बेवाहं अय्ये अञ्ञासिन्ति इदं तस्सा वचनकालदस्सनं, सलिङ्गे ठिताय पन पाराजिकभावं ञत्वा ‘‘न दानि नं कस्सचि आरोचेस्सामी’’ति धुरे निक्खित्तमत्तेयेव अयं वज्जप्पटिच्छादिका नाम पाराजिका होतीति.

सावत्थियं थुल्लनन्दं आरब्भ नेवअत्तनापटिचोदना नगणस्स आरोचनवत्थुस्मिं पञ्ञत्तं, सेसमेत्थ सप्पाणकवग्गम्हि दुट्ठुल्लापत्तिप्पटिच्छादनसिक्खापदे वुत्तनयेनेव वेदितब्बं. तत्र हि पाचित्तियं, इध पाराजिकन्ति अयमेव विसेसो, सेसं तादिसमेवाति.

वज्जप्पटिच्छादिकासिक्खापदवण्णना निट्ठिता.