परिवत्तहारवण्णना

आघातादीनं अकरणं खन्तिसोरच्चानि अनुब्रूहेत्वा पटिसङ्खानभावनाबलसिद्धिया उभयहितपटिपत्तिं आवहति. आघातादयो पन पवत्तियमाना दुब्बण्णतं दुक्खसेय्यं भोगहानिं अकित्तिं परेहि दुरुपसङ्कमनतञ्च निप्फादेन्ता निरयादीसु महादुक्खं आवहन्ति. पाणातिपातादीहि पटिविरति अविप्पटिसारादिकल्याणं परम्परं आवहति. पाणातिपातादि पन विप्पटिसारादिअकल्याणं परम्परं, गम्भीरतादिविसेसयुत्तं ञाणं विनेय्यानं यथारहं विज्जाभिञ्ञादिगुणविसेसं आवहति सब्बञेय्यं यथासभावावबोधतो. तथा गम्भीरतादिविसेसरहितं पन ञाणं ञेय्येसु सावरणतो यथावुत्तगुणविसेसं नावहति. सब्बापि चेता दिट्ठियो यथारहं सस्सतुच्छेदभावतो अन्तद्वयभूता सक्कायतीरं नातिवत्तन्ति अनिय्यानिकसभावत्ता. निय्यानिकसभावत्ता पन सम्मादिट्ठि सपरिक्खारा मज्झिमपटिपदाभूता अतिक्कम्म सक्कायतीरं पारं आगच्छति. वेदनानं समुदयादियथाभूतवेदनं अनुपादाविमुत्तिं आवहति मग्गभावतो. वेदनानं समुदयादिअसम्पटिवेधो संसारचारकावरोधं आवहति सङ्खारानं पच्चयभावतो. वेदयितसभावपटिच्छादको सम्मोहो तदभिनन्दनं आवहति. यथाभूतावबोधो पन तत्थ निब्बेदं विरागञ्च आवहति. मिच्छाभिनिवेसे अयोनिसोमनसिकारसहिता तण्हा अनेकविहितं दिट्ठिजालं पसारेति. यथावुत्ततण्हासमुच्छेदो पठममग्गो तं दिट्ठिजालं सङ्कोचेति. सस्सतवादादिपञ्ञापनस्स फस्सो पच्चयो होति असति फस्से तदभावतो. दिट्ठिबन्धनबन्धानं फस्सायतनादीनं अनिरोधेन फस्सादिअनिरोधो संसारदुक्खस्स अनिवत्तियेव, याथावतो फस्सायतनादिपरिञ्ञा सब्बदिट्ठिदस्सनानि अतिवत्तति, फस्सायतनादिअपरिञ्ञा तंदिट्ठिगहनं नातिवत्तति, भवनेत्तिसमुच्छेदो आयतिं अत्तभावस्स अनिब्बत्तिया संवत्तति, असमुच्छिन्नाय भवनेत्तिया अनागते भवप्पबन्धो परिवत्ततियेवाति अयं परिवत्तो हारो.