७. लक्खणकथावण्णना

४०२. बोधिसत्तमेव सन्धाय वुत्तन्ति लक्खणसमन्नागतेसु अबोधिसत्ते छड्डेत्वा बोधिसत्तमेव गहेत्वा इदं सुत्तं वुत्तं, न बोधिसत्ततो अञ्ञो लक्खणसमन्नागतो नत्थीति. नापि सब्बेसं लक्खणसमन्नागतानं बोधिसत्तता, तस्मा असाधकन्ति अधिप्पायो.

लक्खणकथावण्णना निट्ठिता.