१. वादयुत्तिपरिहानिकथावण्णना
२३९. ‘‘द्वेमे, भिक्खवे, धम्मा सेक्खस्स भिक्खुनो परिहानाय संवत्तन्ती’’ति (अ. नि. २.१८५) इदं सुत्तं अरहतो परिहानिलद्धिया न निस्सयो, अथ खो अनागामिआदीनं परिहानिलद्धिया, तस्मा अरहतोपि परिहानिं इच्छन्तीति एत्थ पि-सद्देन अनागामिस्सपि सकदागामिस्सपीति योजेतब्बं.
‘‘ततियस्मिम्पि मुदिन्द्रियाव अधिप्पेता. तेसञ्हि सब्बेसम्पि परिहानि न होतीति तस्स लद्धी’’ति पुरिमपाठो, मुदिन्द्रियेस्वेव पन अधिप्पेतेसु परिक्खेपो न कातब्बो सिया, कतो च, तस्मा ‘‘ततियस्मिम्पि तिक्खिन्द्रियाव अधिप्पेता. तेसञ्हि सब्बेसम्पि परिहानि न होतीति तस्स लद्धी’’ति पठन्ति.
अयोनिसो अत्थं गहेत्वाति सोतापन्नोयेव नियतोति वुत्तोति सोयेव न परिहायति, न इतरेति अत्थं गहेत्वा. ‘‘उपरिमग्गत्थाया’’ति वुत्तं अत्थं अग्गहेत्वा नियतोति सोतापत्तिफला न परिहायतीति एतमत्थं गण्हीति पन वदन्ति.
वादयुत्तिपरिहानिकथावण्णना निट्ठिता.