२. ञाणकथावण्णना

८६३-८६५. ञाणकथायं दुक्खं परिजानातीति लोकुत्तरमग्गञाणमेव दीपेतीति ‘‘दुक्खं परिजानाती’’ति वदन्तो इदं तव वचनं लोकुत्तरमग्गञाणमेव दीपेति, न तस्सेव ञाणभावं. कस्मा? यस्मा न लोकुत्तरमेव ञाणं, तस्मा न इदं साधकन्ति वुत्तं होति.

ञाणकथावण्णना निट्ठिता.