२. सुञ्ञतकथावण्णना
८३२. अनत्तलक्खणं ताव एकच्चन्ति अरूपक्खन्धानं अनत्तलक्खणं वदति. एकेन परियायेनाति अनत्तलक्खणस्स जरामरणभावपरियायेनाति वदन्ति. रूपक्खन्धादीनञ्हि मा जीरतु मा मरतूति अलब्भनेय्यो अवसवत्तनाकारो अनत्तता, सा अत्थतो जरामरणमेव, तञ्च ‘‘जरामरणं द्वीहि खन्धेहि सङ्गहित’’न्ति (धातु. ७१) वुत्तत्ता अरूपक्खन्धानं जरामरणं सङ्खारक्खन्धपरियापन्नन्ति अयमेतेसं अधिप्पायो.
सुञ्ञतकथावण्णना निट्ठिता.