७. चतुक्कनयसंसन्दनवण्णना

४६-५२. एकधम्मतोपि अञ्ञत्तं अनिच्छन्तो रूपादिएकेकधम्मवसेन नानुयुञ्जितब्बो. समुदायतो हि अयं अञ्ञत्तं अनिच्छन्तो एकदेसतो अनञ्ञत्तं पटिक्खिपन्तो न निग्गहारहो सियाति एतं वचनोकासं निवत्तेतुं ‘‘अयञ्च अनुयोगो’’तिआदिमाह. सकलन्ति सत्तपञ्ञासविधो धम्मप्पभेदो पुग्गलोति वा परमत्थसच्चं पुग्गलोति वा एवं सकलं सन्धायाति अत्थो. एवं सकलं परमत्थं चिन्तेत्वा तन्तिवसेन अनुयोगलक्खणस्स ठपितत्ता सकलपरमत्थतो च अञ्ञस्स सच्चिकट्ठस्स अभावा सच्चिकट्ठेन पुग्गलेन ततो अञ्ञेन न भवितब्बन्ति ‘‘रूपं पुग्गलो’’ति इमं पञ्हं पटिक्खिपन्तस्स निग्गहारोपनं युत्तन्ति अत्थो.

सभागविनिब्भोगतोति रूपतो अञ्ञसभागत्ताति वुत्तं होति. सब्बधम्माति रूपवज्जे सब्बधम्मे वदति. ‘‘रूपस्मिं पुग्गलो’’ति एत्थ निस्सयविनासे विनासापत्तिभयेन पटिक्खिपतीति अधिप्पायेनाह ‘‘उच्छेददिट्ठिभयेन चेवा’’ति. तीसु पन समयविरोधेन पटिक्खेपो अधिप्पेतो. न हि सो सक्कायदिट्ठिं इच्छति, अपिच सस्सतदिट्ठिभयेन पटिक्खिपतीति युत्तं वत्तुं. सक्कायदिट्ठीसु हि पञ्चेव उच्छेददिट्ठियो, सेसासस्सतदिट्ठियोति. अञ्ञत्र रूपाति एत्थ च रूपवा पुग्गलोति अयमत्थो सङ्गहितोति वेदितब्बो.

चतुक्कनयसंसन्दनवण्णना निट्ठिता.

निट्ठिता च संसन्दनकथावण्णना.