१०. नागितसुत्तवण्णना

३०. दसमे उच्चासद्दमहासद्दाति उद्धं उग्गतत्ता उच्चो पत्थटो महन्तो विनिब्भिज्जित्वा गहेतुं असक्कुणेय्यो सद्दो एतेसन्ति उच्चासद्दमहासद्दा. वचीघोसोपि हि बहूहि एकज्झं पवत्तितो अत्थतो सद्दतो च दुरवबोधो केवलं महानिग्घोसो एव हुत्वा सोतपथमागच्छति. मच्छविलोपेति मच्छानं विलुम्पित्वा विय गहणे, मच्छानं वा विलुम्पने. केवट्टानञ्हि मच्छपच्छिठपितट्ठाने महाजनो सन्निपतित्वा ‘‘इध अञ्ञं एकं मच्छं देहि, एकं मच्छफालं देही’’ति, ‘‘एतस्स ते महा दिन्नो, मय्हं खुद्दको’’ति एवं उच्चासद्दं महासद्दं करोन्ति. मच्छग्गहणत्थं जाले पक्खित्तेपि तस्मिं ठाने केवट्टा चेव अञ्ञे च ‘‘पविट्ठो गहितो’’ति महासद्दं करोन्ति. तं सन्धायेतं वुत्तं. असुचिसुखन्ति कायासुचिसन्निस्सितत्ता किलेसासुचिसन्निस्सितत्ता च असुचिसन्निस्सितसुखं. नेक्खम्मसुखस्साति कामतो निक्खमन्तस्स सुखस्स. पविवेकसुखस्साति गणसङ्गणिकतो किलेससङ्गणिकतो च विगतस्स सुखस्स. उपसमसुखस्साति रागादिवूपसमावहस्स सुखस्स. सम्बोधसुखन्ति मग्गसङ्खातस्स सम्बोधस्स निट्ठप्पत्तत्थाय सुखं. सेसं सुविञ्ञेय्यमेव.

नागितसुत्तवण्णना निट्ठिता.

पञ्चङ्गिकवग्गवण्णना निट्ठिता.