१-५. पठमआघातपटिविनयसुत्तादिवण्णना
१६१-१६५. दुतियस्स पठमे नत्थि वत्तब्बं. दुतिये आघातो पटिविनयति एत्थ, एतेहीति वा आघातपटिविनया. तेनाह ‘‘आघातो एतेहि पटिविनेतब्बो’’तिआदि.
नन्तकन्ति अनन्तकं, अन्तविरहितं वत्थखण्डं. यदि हि तस्स अन्तो भवेय्य, ‘‘पिलोतिका’’ति सङ्खं न गच्छेय्य.
सेवालेनाति बीजकण्णिककेसरादिभेदेन सेवालेन. उदकपप्पटकेनाति नीलमण्डूकपिट्ठिवण्णेन उदकपिट्ठिं छादेत्वा निब्बत्तेन उदकपिट्ठिकेन. घम्मेन अनुगतोति घम्मेन फुट्ठो अभिभूतो. चित्तुप्पादन्ति पटिघसम्पयुत्तचित्तुप्पादं.
विसभागवेदनुप्पत्तिया ककचेनेव इरियापथपवत्तिनिवारणेन छिन्दन्तो आबाधति पीळेतीति आबाधो, सो अस्स अत्थीति आबाधिको. तंसमुट्ठानेन दुक्खितो सञ्जातदुक्खो. बाळ्हगिलानोति अधिमत्तगिलानो. गामन्तनायकस्साति गामन्तसम्पापकस्स.
पसन्नभावेन उदकस्स अच्छभावो वेदितब्बोति आह ‘‘अच्छोदकाति पसन्नोदका’’ति. सादुरसताय सातताति आह ‘‘मधुरोदका’’ति. तनुकमेव सलिलं विसेसतो सीतलं, न बहलाति आह ‘‘तनुसीतसलिला’’ति. सेतकाति निक्कद्दमा. सचिक्खल्लादिवसेन हि उदकस्स विवण्णता. सभावतो पन तं सेतवण्णमेव. ततियादीनि उत्तानत्थानेव.
पठमआघातपटिविनयसुत्तादिवण्णना निट्ठिता.