१-४. सारज्जसुत्तादिवण्णना

१०१-४. ततियस्स पठमे नत्थि वत्तब्बं. दुतिये पिण्डपातादिअत्थाय उपसङ्कमितुं युत्तट्ठानं गोचरो, वेसिया गोचरो अस्साति वेसियागोचरो, मित्तसन्थववसेन उपसङ्कमितब्बट्ठानन्ति अत्थो. वेसिया नाम रूपूपजीविनियो, ता मित्तसन्थववसेन न उपसङ्कमितब्बा समणभावस्स अन्तरायकरत्ता, परिसुद्धासयस्सपि गरहाहेतुतो, तस्मा दक्खिणादानवसेन सतिं उपट्ठपेत्वा उपसङ्कमितब्बं. विधवा वुच्चन्ति मतपतिका, पवुत्थपतिका वा. थुल्लकुमारियोति महल्लिका अनिविद्धा कुमारियो. पण्डकाति नपुंसका. ते हि उस्सन्नकिलेसा अवूपसन्तपरिळाहा लोकामिसनिस्सितकथाबहुला, तस्मा न उपसङ्कमितब्बा. भिक्खुनियो नाम उस्सन्नब्रह्मचरिया. तथा भिक्खूपि. अञ्ञमञ्ञं विसभागवत्थुभावतो सन्थववसेन उपसङ्कमने कतिपाहेनेव ब्रह्मचरियन्तरायो सिया, तस्मा न उपसङ्कमितब्बा, गिलानपुच्छनादिवसेन उपसङ्कमने सतोकारिना भवितब्बं. ततियचतुत्थानि उत्तानत्थानेव.

सारज्जसुत्तादिवण्णना निट्ठिता.