१. पठमद्वेब्राह्मणसुत्तवण्णना

५२. ब्राह्मणवग्गस्स पठमे जराजिण्णाति जरावसेन जिण्णा, न ब्याधिआदीनं वसेन जिण्णसदिसत्ता जिण्णा. वयोवुद्धाति वयसो वुद्धिप्पत्तिया वुद्धा, न सीलादिवुद्धिया. जातिमहल्लकाति जातिया महन्तताय चिररत्तञ्ञुताय जातिमहल्लका. तयो अद्धे अतिक्कन्ताति पठमो, मज्झिमो, पच्छिमोति तयो अद्धे अतीता. ततियं वयं अनुप्पत्ताति ततो एव पच्छिमं वयं अनुप्पत्ता. अकतभयपरित्ताणाति एत्थ भयपरित्ताणन्ति दुग्गतिभयतो परित्तायकं पुञ्ञं, तं अकतं एतेहीति अकतभयपरित्ताणा. पतिट्ठाकम्मन्ति सुगतिसङ्खातप्पतिट्ठावहं कम्मं. उपसंहरीयतीति सम्पापीयति. ‘‘उपनीयती’’ति वुत्तं, किं केन उपनीयतीति आह ‘‘अयञ्हि जातिया जरं उपनीयती’’तिआदि. अयन्ति लोको. जातो न जातभावेनेव तिट्ठति, अथ खो ततो परं जरं पापीयति, जराय ब्याधिं पापीयति. एवं परतो परं दुक्खमेव उपनीयति.

तायनट्ठेनाति रक्खनट्ठेन. निलीयनट्ठेनाति निलीनट्ठानभावेन. पतिट्ठानट्ठेनाति पतिट्ठानभावेन. अवस्सयनट्ठेनाति अवस्सयितब्बभावेन. उत्तमगतिवसेनाति परमगतिभावेन.

पठमद्वेब्राह्मणसुत्तवण्णना निट्ठिता.