२. आनन्दसुत्तवण्णना

३२. दुतिये तथाजातिकोति तथासभावो. चित्तेकग्गतालाभोति चित्तेकग्गताय अधिगमो. रूपमेव किलेसुप्पत्तिया कारणभावतो रूपनिमित्तं. एस नयो सेसेसुपि. सस्सतादिनिमित्तन्ति सस्सतुच्छेदभावनिमित्तं. पुग्गलनिमित्तन्ति पुग्गलाभिनिवेसननिमित्तं. धम्मनिमित्तन्ति धम्मारम्मणसङ्खातं निमित्तं. ‘‘सिया नु खो, भन्ते’’ति थेरेन पुट्ठो भगवा ‘‘सिया’’ति अवोच लोकुत्तरसमाधिप्पटिलाभं सन्धाय. सो हि निब्बानं सन्तं पणीतन्ति च पस्सति. तेनाह ‘‘इधानन्दा’’तिआदि.

निब्बानं सन्तन्ति समापत्तिं अप्पेत्वाति निब्बानं सन्तन्ति आभुजित्वा फलसमापत्तिं अप्पेत्वा. दिवसम्पीतिआदिना असङ्खताय धातुया अच्चन्तसन्तपणीतादिभावं दस्सेति. अट्ठविधेति ‘‘सन्तं पणीतं सब्बसङ्खारसमथो सब्बूपधिपटिनिस्सग्गो तण्हाक्खयो विरागो निरोधो निब्बान’’न्ति एवं अट्ठविधे आभोगसञ्ञिते समन्नाहारे. निद्धारणे चेतं भुम्मं. इमस्मिं ठाने…पे… लब्भन्तेवाति ‘‘इधानन्द, भिक्खुनो एवं होती’’ति आगते इमस्मिं सुत्तप्पदेसे एकोपि आभोगसमन्नाहारो चेपि सब्बे अट्ठपि आभोगसमन्नाहारा लब्भन्तेव समन्नाहरतं अत्थावहत्ता.

ञाणेन जानित्वाति विपस्सनाञाणसहितेन मग्गञाणेन जानित्वा. परानि च ओपरानि च चक्खादीनि आयतनानि. सन्ततायाति पटिप्पस्सद्धिताय. कायदुच्चरितादिधूमविरहितोति कायदुच्चरितादि एव सन्तापनट्ठेन धूमो, तेन विरहितो. अनीघोति अपापो. जातिजरागहणेनेव ब्याधिमरणम्पि गहितमेवाति तब्भावभावतोति वुत्तं.

आनन्दसुत्तवण्णना निट्ठिता.