१०. दुतियपापणिकसुत्तवण्णना
२०. दसमे विसिट्ठधुरोति विसिट्ठधुरसम्पग्गाहो वीरियसम्पन्नो. ञाणवीरियायत्ता हि अत्थसिद्धियो. तेनाह ‘‘उत्तमधुरो’’तिआदि. विक्कायिकभण्डन्ति विक्कयेतब्बभण्डं. निक्खित्तधनेनाति निदहित्वा ठपितधनवसेन. वळञ्जनकवसेनाति दिवसे दिवसे दानूपभोगवसेन वळञ्जितब्बधनवसेन. उपभोगपरिभोगभण्डेनाति उपभोगपरिभोगूपकरणेन. निपतन्तीति निपातेन्ति, अत्तनो धनग्गहेन निपातवुत्तिके करोन्ति. तेनाह ‘‘निमन्तेन्ती’’ति.
ञाणथामेनाति ञाणस्स थिरभावेन. ञाणपरक्कमेनाति ञाणसहितेन वीरियेन. दिट्ठधम्मिकसम्परायिकपरमत्थभेदञ्हि येन सुतेन इज्झति, तं सुतं नाम. उक्कट्ठनिद्देसेन दस्सेन्तो ‘‘एकनिकाय…पे… बहुस्सुता’’ति आह. आगतोति सुप्पवत्तिभावेन स्वागतो. तेनाह ‘‘पगुणो पवत्तितो’’ति. अभिधम्मे आगता कुसलादिक्खन्धादिभेदभिन्ना धम्मा सुत्तन्तपिटकेपि ओतरन्तीति ‘‘धम्मधराति सुत्तन्तपिटकधरा’’इच्चेव वुत्तं. न हि आभिधम्मिकभावेन विना निप्परियायतो सुत्तन्तपिटकञ्ञुता सम्भवति. द्वेमातिकाधराति भिक्खुभिक्खुनिमातिकावसेन द्वेमातिकाधराति वदन्ति, ‘‘विनयाभिधम्ममातिकाधरा’’ति युत्तं. परिपुच्छतीति सब्बभागेन पुच्छितब्बं पुच्छति. तेनाह ‘‘अत्थानत्थं कारणाकारणं पुच्छती’’ति. परिग्गण्हातीति विचारेति.
न एवं अत्थो दट्ठब्बोति एवं देसनानुक्कमेन अत्थो न गहेतब्बो. अञ्ञो हि देसनाक्कमो वेनेय्यज्झासयवसेन पवत्तनतो, अञ्ञो पटिपत्तिक्कमो. हेट्ठिमेन वा परिच्छेदोति सीलसमाधिपञ्ञासङ्खातेसु तीसु भागेसु कत्थचि हेट्ठिमनयेन देसनाय परिच्छेदं वेदितब्बं सीलेन, कत्थचि उपरिमेन भागेन पञ्ञाय, कत्थचि द्वीहिपि भागेहि सीलपञ्ञावसेन. इध पन सुत्ते उपरिमेन भागेन परिच्छेदो वेदितब्बोति वत्वा तं दस्सेन्तो ‘‘तस्मा’’तिआदिमाह. यस्मा वा भगवा वेनेय्यज्झासयवसेन पठमं कल्याणमित्तं दस्सेन्तो अरहत्तं पवेदेत्वा ‘‘तयिदं अरहत्तं इमाय आरद्धवीरियताय होती’’ति दस्सेन्तो वीरियारम्भं पवेदेत्वा ‘‘स्वायं वीरियारम्भो इमिना कल्याणमित्तसन्निस्सयेन भवती’’ति दस्सेन्तो निस्सयसम्पत्तिं पवेदेति हेट्ठा दस्सितनिदस्सनानुरूपन्ति दट्ठब्बं.
दुतियपापणिकसुत्तवण्णना निट्ठिता.
रथकारवग्गवण्णना निट्ठिता.