११-१३. पठममोरनिवापसुत्तादिवण्णना

१४४-१४६. एकादसमे अकुप्पधम्मताय खयवयसङ्खातं अन्तं अतीताति अच्चन्ता, एवं अपरिहायनसभावत्ता अच्चन्ता निट्ठा अस्साति अच्चन्तनिट्ठो. तेनाह ‘‘अन्तं अतिक्कन्तनिट्ठो’’तिआदि. न हि पटिविद्धस्स लोकुत्तरधम्मस्स दस्सनं कुप्पनं नाम अत्थि. धुवनिट्ठोति सततनिट्ठो. अच्चन्तमेव चतूहि योगेहि खेमो एतस्स अत्थीति अच्चन्तयोगक्खेमी, निच्चयोगक्खेमीति अत्थो. मग्गब्रह्मचरियस्स वुसितत्ता तस्स अविहायनसभावत्ता अच्चन्तं ब्रह्मचारीति अच्चन्तब्रह्मचारी, निच्चब्रह्मचारीति अत्थो. परियोसानन्ति ब्रह्मचरियपरियोसानं वट्टदुक्खपरियोसानञ्च. अच्चन्तं परियोसानमस्साति अच्चन्तपरियोसानो. द्वादसमतेरसमानि उत्तानत्थानेव.

पठममोरनिवापसुत्तादिवण्णना निट्ठिता.

योधाजीववग्गवण्णना निट्ठिता.

१४७-१५६. मङ्गलवग्गो उत्तानत्थोयेव.

ततियपण्णासकं निट्ठितं.