६. संयोजनसुत्तवण्णना

६. छट्ठे संयोजनानं हिता पच्चयभावेनाति संयोजनिया, तेभूमका धम्मा. तेनाह ‘‘दसन्नं संयोजनान’’न्तिआदि. संयोजनिये धम्मे अस्सादतो अनुपस्सति सीलेनाति अस्सादानुपस्सी, तस्स भावो अस्सादानुपस्सिता. निब्बिदानुपस्सिताति एत्थापि एसेव नयो. उक्कण्ठनवसेनाति संयोजनियेसु तेभूमकधम्मेसु निब्बिन्दनवसेन. जननं जाति, खन्धानं पातुभावोति आह ‘‘जातियाति खन्धनिब्बत्तितो’’ति, खन्धानं तत्थ तत्थ भवे अपरापरं निब्बत्तितोति अत्थो. खन्धपरिपाको एकभवपरियापन्नानं खन्धानं पुराणभावो. एकभवपरियापन्नजीवितिन्द्रियप्पबन्धविच्छेदवसेन खन्धानं भेदो इध मरणन्ति आह ‘‘मरणेनाति खन्धभेदतो’’ति. अन्तोनिज्झानं चित्तसन्तापो. परिदेवो नाम ञातिब्यसनादीहि फुट्ठस्स वाचाविप्पलापो. सो च सोकसमुट्ठानोति आह ‘‘तन्निस्सितलालप्पितलक्खणेहि परिदेवेही’’ति. लालप्पितं वाचाविप्पलापो, सो च अत्थतो सद्दोयेव.

दुक्खन्ति इध कायिकं दुक्खं अधिप्पेतन्ति आह ‘‘कायपटिपीळनदुक्खेही’’ति. मनोविघातदोमनस्सेहीति मनसो विघातकरेहि दोमनस्सेहि. ब्यापादसम्पयोगेन मनसो विहननरसञ्हि दोमनस्सं. भुसो आयासो उपायासो यथा ‘‘भुसमादानं उपादान’’न्ति, सो च अत्थतो ञातिब्यसनादीहि फुट्ठस्स अधिमत्तचेतोदुक्खप्पभावितो दोसोयेव. कायचित्तानञ्हि आयासनवसेन दोसस्सेव पवत्तिआकारो उपायासोति वुच्चति सङ्खारक्खन्धपरियापन्नो. तं चुद्दसहि अकुसलचेतसिकेहि अञ्ञो एको चेतसिकधम्मोति एके. यं विसादोति च वदन्ति.

संयोजनसुत्तवण्णना निट्ठिता.