७. पठममहासमुद्दसुत्तं

११२७. ‘‘सेय्यथापि, भिक्खवे, पुरिसो महासमुद्दतो द्वे वा तीणि वा उदकफुसितानि उद्धरेय्य. तं किं मञ्ञथ, भिक्खवे, कतमं नु खो बहुतरं – यानि द्वे वा तीणि वा उदकफुसितानि उब्भतानि, यं वा महासमुद्दे उदक’’न्ति? ‘‘एतदेव, भन्ते, बहुतरं, यदिदं – महासमुद्दे उदकं; अप्पमत्तकानि द्वे वा तीणि वा उदकफुसितानि उब्भतानि. सङ्खम्पि न उपेन्ति, उपनिधम्पि न उपेन्ति, कलभागम्पि न उपेन्ति महासमुद्दे उदकं उपनिधाय द्वे वा तीणि वा उदकफुसितानि उब्भतानी’’ति. ‘‘एवमेव खो, भिक्खवे, अरियसावकस्स…पे… योगो करणीयो’’ति. सत्तमं.