६. दुतियमहापथवीसुत्तं
११२६. ‘‘सेय्यथापि, भिक्खवे, महापथवी परिक्खयं परियादानं गच्छेय्य ठपेत्वा सत्त कोलट्ठिमत्तियो गुळिका. तं किं मञ्ञथ, भिक्खवे, कतमं नु खो बहुतरं – यं वा महापथविया परिक्खीणं परियादिन्नं, या वा सत्त कोलट्ठिमत्तियो गुळिका अवसिट्ठा’’ति? ‘‘एतदेव, भन्ते, बहुतरं महापथविया यदिदं परिक्खीणं परियादिन्नं; अप्पमत्तिका सत्त कोलट्ठिमत्तियो गुळिका अवसिट्ठा. सङ्खम्पि न उपेन्ति, उपनिधम्पि न उपेन्ति, कलभागम्पि न उपेन्ति महापथविया परिक्खीणं परियादिन्नं उपनिधाय सत्त कोलट्ठिमत्तियो गुळिका अवसिट्ठा’’ति. ‘‘एवमेव खो, भिक्खवे, अरियसावकस्स…पे… योगो करणीयो’’ति. छट्ठं.