२. सुखसुत्तं

२५०. ‘‘तिस्सो इमा, भिक्खवे, वेदना. कतमा तिस्सो? सुखा वेदना, दुक्खा वेदना, अदुक्खमसुखा वेदना – इमा खो, भिक्खवे, तिस्सो वेदनाति.

‘‘सुखं वा यदि वा दुक्खं, अदुक्खमसुखं सह;

अज्झत्तञ्च बहिद्धा च, यं किञ्चि अत्थि वेदितं.

‘‘एतं दुक्खन्ति ञत्वान, मोसधम्मं पलोकिनं;

फुस्स फुस्स वयं पस्सं, एवं तत्थ विरज्जती’’ति. दुतियं;