३. पठमअस्सादपरियेसनसुत्तं

१५. ‘‘चक्खुस्साहं, भिक्खवे, अस्सादपरियेसनं अचरिं. यो चक्खुस्स अस्सादो तदज्झगमं. यावता चक्खुस्स अस्सादो पञ्ञाय मे सो सुदिट्ठो. चक्खुस्साहं, भिक्खवे, आदीनवपरियेसनं अचरिं. यो चक्खुस्स आदीनवो तदज्झगमं. यावता चक्खुस्स आदीनवो पञ्ञाय मे सो सुदिट्ठो. चक्खुस्साहं, भिक्खवे, निस्सरणपरियेसनं अचरिं. यं चक्खुस्स निस्सरणं तदज्झगमं. यावता चक्खुस्स निस्सरणं, पञ्ञाय मे तं सुदिट्ठं. सोतस्साहं, भिक्खवे… घानस्साहं, भिक्खवे… जिव्हायाहं भिक्खवे, अस्सादपरियेसनं अचरिं. यो जिव्हाय अस्सादो तदज्झगमं. यावता जिव्हाय अस्सादो पञ्ञाय मे सो सुदिट्ठो. जिव्हायाहं, भिक्खवे, आदीनवपरियेसनं अचरिं. यो जिव्हाय आदीनवो तदज्झगमं. यावता जिव्हाय आदीनवो पञ्ञाय मे सो सुदिट्ठो. जिव्हायाहं, भिक्खवे, निस्सरणपरियेसनं अचरिं. यं जिव्हाय निस्सरणं तदज्झगमं. यावता जिव्हाय निस्सरणं, पञ्ञाय मे तं सुदिट्ठं. मनस्साहं, भिक्खवे, अस्सादपरियेसनं अचरिं. यो मनस्स अस्सादो तदज्झगमं. यावता मनस्स अस्सादो पञ्ञाय मे सो सुदिट्ठो. मनस्साहं, भिक्खवे, आदीनवपरियेसनं अचरिं. यो मनस्स आदीनवो तदज्झगमं. यावता मनस्स आदीनवो पञ्ञाय मे सो सुदिट्ठो. मनस्साहं, भिक्खवे, निस्सरणपरियेसनं अचरिं. यं मनस्स निस्सरणं तदज्झगमं. यावता मनस्स निस्सरणं, पञ्ञाय मे तं सुदिट्ठं.

‘‘यावकीवञ्चाहं, भिक्खवे, इमेसं छन्नं अज्झत्तिकानं आयतनानं अस्सादञ्च अस्सादतो, आदीनवञ्च आदीनवतो, निस्सरणञ्च निस्सरणतो यथाभूतं नाब्भञ्ञासिं…पे… पच्चञ्ञासिं. ञाणञ्च पन मे दस्सनं उदपादि – ‘अकुप्पा मे विमुत्ति, अयमन्तिमा जाति, नत्थि दानि पुनब्भवो’’’ति. ततियं.