१. पठमसमुद्दसुत्तं

२२८. ‘‘‘समुद्दो, समुद्दो’ति, भिक्खवे, अस्सुतवा पुथुज्जनो भासति. नेसो, भिक्खवे, अरियस्स विनये समुद्दो. महा एसो, भिक्खवे, उदकरासि महाउदकण्णवो. चक्खु, भिक्खवे, पुरिसस्स समुद्दो; तस्स रूपमयो वेगो. यो तं रूपमयं वेगं सहति, अयं वुच्चति, भिक्खवे, अतरि चक्खुसमुद्दं सऊमिं सावट्टं सगाहं सरक्खसं; तिण्णो पारङ्गतो थले तिट्ठति ब्राह्मणो…पे… जिव्हा, भिक्खवे, पुरिसस्स समुद्दो; तस्स रसमयो वेगो. यो तं रसमयं वेगं सहति, अयं वुच्चति, भिक्खवे, अतरि जिव्हासमुद्दं सऊमिं सावट्टं सगाहं सरक्खसं; तिण्णो पारङ्गतो थले तिट्ठति ब्राह्मणो…पे… मनो, भिक्खवे, पुरिसस्स समुद्दो; तस्स धम्ममयो वेगो. यो तं धम्ममयं वेगं सहति, अयं वुच्चति, भिक्खवे, अतरि मनोसमुद्दं सऊमिं सावट्टं सगाहं सरक्खसं; तिण्णो पारङ्गतो थले तिट्ठति ब्राह्मणो’’ति. इदमवोच…पे… सत्था –

‘‘यो इमं समुद्दं सगाहं सरक्खसं,

सऊमिं सावट्टं सभयं दुत्तरं अच्चतरि;

स वेदगू वुसितब्रह्मचरियो,

लोकन्तगू पारगतोति वुच्चती’’ति. पठमं;