३९. अज्झत्तपच्चुप्पन्नयदनिच्चसुत्तं

२०६. ‘‘चक्खु, भिक्खवे, अनिच्चं पच्चुप्पन्नं. यदनिच्चं, तं दुक्खं. यं दुक्खं, तदनत्ता. यदनत्ता तं ‘नेतं मम, नेसोहमस्मि, न मेसो अत्ता’ति एवमेतं यथाभूतं सम्मप्पञ्ञाय दट्ठब्बं…पे… जिव्हा अनिच्चा पच्चुप्पन्ना. यदनिच्चं, तं दुक्खं. यं दुक्खं, तदनत्ता. यदनत्ता, तं ‘नेतं मम, नेसोहमस्मि, न मेसो अत्ता’ति एवमेतं यथाभूतं सम्मप्पञ्ञाय दट्ठब्बं…पे… मनो अनिच्चो पच्चुप्पन्नो. यदनिच्चं तं दुक्खं. यं दुक्खं तदनत्ता. यदनत्ता, तं ‘नेतं मम, नेसोहमस्मि, न मेसो अत्ता’ति एवमेतं यथाभूतं सम्मप्पञ्ञाय दट्ठब्बं. एवं पस्सं…पे… नापरं इत्थत्तायाति पजानाती’’ति.