३. अज्झत्तअनिच्चछन्दरागसुत्तं

१७०. ‘‘यं, भिक्खवे, अनिच्चं, तत्र वो छन्दरागो पहातब्बो. किञ्च, भिक्खवे, अनिच्चं? चक्खु, भिक्खवे, अनिच्चं; तत्र वो छन्दरागो पहातब्बो…पे… जिव्हा अनिच्चा; तत्र वो छन्दरागो पहातब्बो…पे… मनो अनिच्चो; तत्र वो छन्दरागो पहातब्बो. यं, भिक्खवे, अनिच्चं, तत्र वो छन्दरागो पहातब्बो’’ति.