९. अज्झत्तानत्तहेतुसुत्तं

१४२. ‘‘चक्खुं, भिक्खवे, अनत्ता. योपि हेतु, योपि पच्चयो चक्खुस्स उप्पादाय, सोपि अनत्ता. अनत्तसम्भूतं, भिक्खवे, चक्खु कुतो अत्ता भविस्सति…पे… जिव्हा अनत्ता. योपि हेतु योपि पच्चयो जिव्हाय उप्पादाय, सोपि अनत्ता. अनत्तसम्भूता, भिक्खवे, जिव्हा कुतो अत्ता भविस्सति…पे… मनो अनत्ता. योपि हेतु योपि पच्चयो मनस्स उप्पादाय, सोपि अनत्ता. अनत्तसम्भूतो, भिक्खवे, मनो कुतो अत्ता भविस्सति! एवं पस्सं…पे… ‘खीणा जाति, वुसितं ब्रह्मचरियं, कतं करणीयं, नापरं इत्थत्ताया’ति पजानाती’’ति. नवमं.