८. अज्झत्तदुक्खहेतुसुत्तं

१४१. ‘‘चक्खुं, भिक्खवे, दुक्खं. योपि हेतु योपि पच्चयो चक्खुस्स उप्पादाय, सोपि दुक्खो. दुक्खसम्भूतं, भिक्खवे, चक्खु कुतो सुखं भविस्सति…पे… जिव्हा दुक्खा. योपि हेतु, योपि पच्चयो जिव्हाय उप्पादाय, सोपि दुक्खो. दुक्खसम्भूता, भिक्खवे, जिव्हा कुतो सुखा भविस्सति…पे… मनो दुक्खो. योपि हेतु योपि पच्चयो मनस्स उप्पादाय, सोपि दुक्खो. दुक्खसम्भूतो, भिक्खवे, मनो कुतो सुखो भविस्सति! एवं पस्सं…पे… ‘खीणा जाति, वुसितं ब्रह्मचरियं, कतं करणीयं, नापरं इत्थत्ताया’ति पजानाती’’ति. अट्ठमं.