७. अनत्तसुत्तं

१७६. सावत्थिनिदानं. एकमन्तं निसिन्नो खो आयस्मा राधो भगवन्तं एतदवोच – ‘‘‘अनत्ता, अनत्ता’ति, भन्ते, वुच्चति. कतमो नु खो, भन्ते, अनत्ता’’ति? ‘‘रूपं खो, राध, अनत्ता, वेदना अनत्ता, सञ्ञा अनत्ता, सङ्खारा अनत्ता, विञ्ञाणं अनत्ता. एवं पस्सं…पे… नापरं इत्थत्तायाति पजानाती’’ति. सत्तमं.