६. दुक्खधम्मसुत्तं

१७५. सावत्थिनिदानं. एकमन्तं निसिन्नो खो आयस्मा राधो भगवन्तं एतदवोच – ‘‘‘दुक्खधम्मो, दुक्खधम्मो’ति, भन्ते, वुच्चति. कतमो नु खो, भन्ते, दुक्खधम्मो’’ति? ‘‘रूपं खो, राध, दुक्खधम्मो, वेदना दुक्खधम्मो, सञ्ञा दुक्खधम्मो, सङ्खारा दुक्खधम्मो, विञ्ञाणं दुक्खधम्मो. एवं पस्सं…पे… नापरं इत्थत्तायाति पजानाती’’ति. छट्ठं.