३. अनिच्चसुत्तं

१७२. सावत्थिनिदानं. एकमन्तं निसिन्नो खो आयस्मा राधो भगवन्तं एतदवोच – ‘‘‘अनिच्चं, अनिच्च’न्ति, भन्ते, वुच्चति. कतमं नु खो, भन्ते, अनिच्च’’न्ति? ‘‘रूपं खो, राध, अनिच्चं, वेदना अनिच्चा, सञ्ञा अनिच्चा, सङ्खारा अनिच्चा, विञ्ञाणं अनिच्चं. एवं पस्सं…पे… नापरं इत्थत्तायाति पजानाती’’ति. ततियं.