८. सहेतुदुक्खसुत्तं
१९. सावत्थिनिदानं. ‘‘रूपं, भिक्खवे, दुक्खं. योपि हेतु योपि पच्चयो रूपस्स उप्पादाय, सोपि दुक्खो. दुक्खसम्भूतं, भिक्खवे, रूपं कुतो सुखं भविस्सति! वेदना दुक्खा… सञ्ञा दुक्खा… सङ्खारा दुक्खा… विञ्ञाणं दुक्खं. योपि हेतु योपि पच्चयो विञ्ञाणस्स उप्पादाय, सोपि दुक्खो. दुक्खसम्भूतं, भिक्खवे, विञ्ञाणं कुतो सुखं भविस्सति! एवं पस्सं…पे… नापरं इत्थत्तायाति पजानाती’’ति. अट्ठमं.