२. अनिच्चसुत्तं

१३७. सावत्थिनिदानं. ‘‘यं, भिक्खवे, अनिच्चं; तत्र वो छन्दो पहातब्बो. किञ्च, भिक्खवे, अनिच्चं? रूपं, भिक्खवे, अनिच्चं; तत्र वो छन्दो पहातब्बो. वेदना अनिच्चा…पे… सञ्ञा… सङ्खारा… विञ्ञाणं अनिच्चं; तत्र वो छन्दो पहातब्बो. यं, भिक्खवे, अनिच्चं; तत्र वो छन्दो पहातब्बो’’ति. दुतियं.