१०. ततियअनत्तसुत्तं

१४५. सावत्थिनिदानं. ‘‘यो, भिक्खवे, अनत्ता; तत्र वो छन्दरागो पहातब्बो. को च, भिक्खवे, अनत्ता? रूपं, भिक्खवे, अनत्ता; तत्र वो छन्दरागो पहातब्बो. वेदना अनत्ता… सञ्ञा… सङ्खारा… विञ्ञाणं अनत्ता; तत्र वो छन्दरागो पहातब्बो. यो, भिक्खवे, अनत्ता; तत्र वो छन्दरागो पहातब्बो’’ति. दसमं.