८. नन्दतिसुत्तं
१४४. एवं मे सुतं – एकं समयं भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. अथ खो मारो पापिमा येन भगवा तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा भगवतो सन्तिके इमं गाथं अभासि –
‘‘नन्दति पुत्तेहि पुत्तिमा, गोमा गोभि तथेव नन्दति;
उपधीहि नरस्स नन्दना, न हि सो नन्दति यो निरूपधी’’ति.
‘‘सोचति पुत्तेहि पुत्तिमा, गोमा गोभि तथेव सोचति;
उपधीहि नरस्स सोचना, न हि सो सोचति यो निरूपधी’’ति.
अथ खो मारो पापिमा ‘‘जानाति मं भगवा, जानाति मं सुगतो’’ति दुक्खी दुम्मनो तत्थेवन्तरधायीति.