७. दुतियनावाविमानवत्थु

५३. ‘‘सुवण्णच्छदनं नावं, नारि आरुय्ह तिट्ठसि;

ओगाहसि पोक्खरणिं, पद्मं छिन्दसि पाणिना.

५४. ‘‘केन तेतादिसो वण्णो, केन ते इध मिज्झति;

उप्पज्जन्ति च ते भोगा, ये केचि मनसो पिया.

५५. ‘‘पुच्छामि तं देवि महानुभावे, मनुस्सभुता किमकासि पुञ्ञं;

केनासि एवं जलितानुभावा, वण्णो च ते सब्बदिसा पभासती’’ति.

५६. सा देवता अत्तमना, मोग्गल्लानेन पुच्छिता;

पञ्हं पुट्ठा वियाकासि, यस्स कम्मस्सिदं फलं.

५७. ‘‘अहं मनुस्सेसु मनुस्सभूता, पुरिमाय जातिया मनुस्सलोके;

दिस्वान भिक्खुं तसितं किलन्तं, उट्ठाय पातुं उदकं अदासिं.

५८. ‘‘यो वे किलन्तस्स पिपासितस्स, उट्ठाय पातुं उदकं ददाति;

सीतोदका तस्स भवन्ति नज्जो, पहूतमल्या बहुपुण्डरीका.

५९. ‘‘तं आपगा अनुपरियन्ति सब्बदा, सीतोदका वालुकसन्थता नदी;

अम्बा च साला तिलका च जम्बुयो, उद्दालका पाटलियो च फुल्ला.

६०. ‘‘तं भूमिभागेहि उपेतरूपं, विमानसेट्ठं भुससोभमानं;

तस्सीध कम्मस्स अयं विपाको, एतादिसं पुञ्ञकता लभन्ति.

६१. ‘‘तेन मेतादिसो वण्णो, तेन मे इध मिज्झति;

उप्पज्जन्ति च मे भोगा, ये केचि मनसो पिया.

६२. ‘‘अक्खामि ते भिक्खु महानुभाव, मनुस्सभूता यमकासि पुञ्ञं;

तेनम्हि एवं जलितानुभावा, वण्णो च मे सब्बदिसा पभासती’’ति.

दुतियनावाविमानं सत्तमं.