७. द्विधापथसुत्तं

७७. एवं मे सुतं – एकं समयं भगवा कोसलेसु अद्धानमग्गपटिपन्नो होति आयस्मता नागसमालेन पच्छासमणेन. अद्दसा खो आयस्मा नागसमालो अन्तरामग्गे द्विधापथं [द्वेधापथं (सी.)]. दिस्वान भगवन्तं एतदवोच – ‘‘अयं, भन्ते, भगवा पन्थो; इमिना गच्छामा’’ति. एवं वुत्ते, भगवा आयस्मन्तं नागसमालं एतदवोच – ‘‘अयं, नागसमाल, पन्थो; इमिना गच्छामा’’ति.

दुतियम्पि…पे… ततियम्पि खो आयस्मा नागसमालो भगवन्तं एतदवोच – ‘‘अयं, भन्ते, भगवा पन्थो; इमिना गच्छामा’’ति. ततियम्पि खो भगवा आयस्मन्तं नागसमालं एतदवोच – ‘‘अयं, नागसमाल, पन्थो; इमिना गच्छामा’’ति. अथ खो आयस्मा नागसमालो भगवतो पत्तचीवरं तत्थेव छमायं निक्खिपित्वा पक्कामि – ‘‘इदं, भन्ते, भगवतो पत्तचीवर’’न्ति.

अथ खो आयस्मतो नागसमालस्स तेन पन्थेन गच्छन्तस्स अन्तरामग्गे चोरा निक्खमित्वा हत्थेहि च पादेहि च आकोटेसुं पत्तञ्च भिन्दिंसु सङ्घाटिञ्च विप्फालेसुं. अथ खो आयस्मा नागसमालो भिन्नेन पत्तेन विप्फालिताय सङ्घाटिया येन भगवा तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा भगवन्तं अभिवादेत्वा एकमन्तं निसीदि. एकमन्तं निसिन्नो खो आयस्मा नागसमालो भगवन्तं एतदवोच – ‘‘इध मय्हं, भन्ते, तेन पन्थेन गच्छन्तस्स अन्तरामग्गे चोरा निक्खमित्वा हत्थेहि च पादेहि च आकोटेसुं, पत्तञ्च भिन्दिंसु, सङ्घाटिञ्च विप्फालेसु’’न्ति.

अथ खो भगवा एतमत्थं विदित्वा तायं वेलायं इमं उदानं उदानेसि –

‘‘सद्धिं चरमेकतो वसं,

मिस्सो अञ्ञजनेन वेदगू;

विद्वा पजहाति पापकं,

कोञ्चो खीरपकोव निन्नग’’न्ति. सत्तमं;