८. कच्चानसुत्तं
६८. एवं मे सुतं – एकं समयं भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. तेन खो पन समयेन आयस्मा महाकच्चानो भगवतो अविदूरे निसिन्नो होति पल्लङ्कं आभुजित्वा उजुं कायं पणिधाय कायगताय सतिया अज्झत्तं परिमुखं सूपट्ठिताय.
अद्दसा खो भगवा आयस्मन्तं महाकच्चानं अविदूरे निसिन्नं पल्लङ्कं आभुजित्वा उजुं कायं पणिधाय कायगताय सतिया अज्झत्तं परिमुखं सूपट्ठिताय.
अथ खो भगवा एतमत्थं विदित्वा तायं वेलायं इमं उदानं उदानेसि –
‘‘यस्स सिया सब्बदा सति,
सततं कायगता उपट्ठिता;
नो चस्स नो च मे सिया,
न भविस्सति न च मे भविस्सति;
अनुपुब्बविहारि तत्थ सो,
कालेनेव तरे विसत्तिक’’न्ति. अट्ठमं;