८. गणिकासुत्तं

५८. एवं मे सुतं – एकं समयं भगवा राजगहे विहरति वेळुवने कलन्दकनिवापे. तेन खो पन समयेन राजगहे द्वे पूगा अञ्ञतरिस्सा गणिकाय सारत्ता होन्ति पटिबद्धचित्ता; भण्डनजाता कलहजाता विवादापन्ना अञ्ञमञ्ञं पाणीहिपि उपक्कमन्ति, लेड्डूहिपि उपक्कमन्ति, दण्डेहिपि उपक्कमन्ति, सत्थेहिपि उपक्कमन्ति. ते तत्थ मरणम्पि निगच्छन्ति मरणमत्तम्पि दुक्खं.

अथ खो सम्बहुला भिक्खू पुब्बण्हसमयं निवासेत्वा पत्तचीवरमादाय राजगहं पिण्डाय पाविसिंसु. राजगहे पिण्डाय चरित्वा पच्छाभत्तं पिण्डपातपटिक्कन्ता येन भगवा तेनुपसङ्कमिंसु; उपसङ्कमित्वा भगवन्तं अभिवादेत्वा एकमन्तं निसीदिंसु. एकमन्तं निसिन्ना खो ते भिक्खू भगवन्तं एतदवोचुं –

‘‘इध, भन्ते, राजगहे द्वे पूगा अञ्ञतरिस्सा गणिकाय सारत्ता पटिबद्धचित्ता; भण्डनजाता कलहजाता विवादापन्ना अञ्ञमञ्ञं पाणीहिपि उपक्कमन्ति, लेड्डूहिपि उपक्कमन्ति, दण्डेहिपि उपक्कमन्ति, सत्थेहिपि उपक्कमन्ति. ते तत्थ मरणम्पि निगच्छन्ति मरणमत्तम्पि दुक्ख’’न्ति.

अथ खो भगवा एतमत्थं विदित्वा तायं वेलायं इमं उदानं उदानेसि –

‘‘यञ्च पत्तं यञ्च पत्तब्बं, उभयमेतं रजानुकिण्णं, आतुरस्सानुसिक्खतो. ये च सिक्खासारा सीलब्बतं जीवितं ब्रह्मचरियं उपट्ठानसारा, अयमेको अन्तो. ये च एवंवादिनो – ‘नत्थि कामेसु दोसो’ति, अयं दुतियो अन्तो. इच्चेते उभो अन्ता कटसिवड्ढना, कटसियो दिट्ठिं वड्ढेन्ति. एतेते उभो अन्ते अनभिञ्ञाय ओलीयन्ति एके, अतिधावन्ति एके. ये च खो ते अभिञ्ञाय तत्र च नाहेसुं, तेन च नामञ्ञिंसु, वट्टं तेसं नत्थि पञ्ञापनाया’’ति. अट्ठमं.