३. पच्चवेक्खणसुत्तं

५३. एवं मे सुतं – एकं समयं भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. तेन खो पन समयेन भगवा अत्तनो अनेके पापके अकुसले धम्मे पहीने पच्चवेक्खमानो निसिन्नो होति, अनेके च कुसले धम्मे भावनापारिपूरिं गते.

अथ खो भगवा [एतमत्थं विदित्वा (सी. क.)] अत्तनो अनेके पापके अकुसले धम्मे पहीने विदित्वा अनेके च कुसले धम्मे भावनापारिपूरिं गते [एतमत्थं विदित्वा (सी. क.)] तायं वेलायं इमं उदानं उदानेसि –

‘‘अहु पुब्बे तदा नाहु, नाहु पुब्बे तदा अहु;

न चाहु न च भविस्सति, न चेतरहि विज्जती’’ति. ततियं;