८. सङ्घभेदसुत्तं

४८. एवं मे सुतं – एकं समयं भगवा राजगहे विहरति वेळुवने कलन्दकनिवापे. तेन खो पन समयेन आयस्मा आनन्दो तदहुपोसथे पुब्बण्हसमयं निवासेत्वा पत्तचीवरमादाय राजगहं पिण्डाय पाविसि.

अद्दसा खो देवदत्तो आयस्मन्तं आनन्दं राजगहे पिण्डाय चरन्तं. दिस्वान येनायस्मा आनन्दो तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा आयस्मन्तं आनन्दं एतदवोच – ‘‘अज्जतग्गे दानाहं, आवुसो आनन्द, अञ्ञत्रेव भगवता अञ्ञत्र भिक्खुसङ्घा उपोसथं करिस्सामि सङ्घकम्मानि चा’’ति.

अथ खो आयस्मा आनन्दो राजगहे पिण्डाय चरित्वा पच्छाभत्तं पिण्डपातपटिक्कन्तो येन भगवा तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा भगवन्तं अभिवादेत्वा एकमन्तं निसीदि. एकमन्तं निसिन्नो खो आयस्मा आनन्दो भगवन्तं एतदवोच –

‘‘इधाहं, भन्ते, पुब्बण्हसमयं निवासेत्वा पत्तचीवरमादाय राजगहं पिण्डाय पाविसि. अद्दसा खो मं, भन्ते, देवदत्तो राजगहे पिण्डाय चरन्तं. दिस्वान येनाहं तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा मं एतदवोच – ‘अज्जतग्गे दानाहं, आवुसो आनन्द, अञ्ञत्रेव भगवता अञ्ञत्र भिक्खुसङ्घा उपोसथं करिस्सामि सङ्घकम्मानि चा’ति. अज्ज, भन्ते, देवदत्तो सङ्घं भिन्दिस्सति, उपोसथञ्च करिस्सति सङ्घकम्मानि चा’’ति.

अथ खो भगवा एतमत्थं विदित्वा तायं वेलायं इमं उदानं उदानेसि –

‘‘सुकरं साधुना साधु, साधु पापेन दुक्करं [सुकरं साधुना साधुं, साधुं पापेन दुक्करं (क.)];

पापं पापेन सुकरं, पापमरियेहि दुक्कर’’न्ति. अट्ठमं;