९. उपसेनसुत्तं

३९. एवं मे सुतं – एकं समयं भगवा राजगहे विहरति वेळुवने कलन्दकनिवापे. अथ खो आयस्मतो उपसेनस्स वङ्गन्तपुत्तस्स रहोगतस्स पटिसल्लीनस्स एवं चेतसो परिवितक्को उदपादि – ‘‘लाभा वत मे, सुलद्धं वत मे, सत्था च मे भगवा अरहं सम्मासम्बुद्धो; स्वाक्खाते चम्हि धम्मविनये अगारस्मा अनगारियं पब्बजितो; सब्रह्मचारिनो च मे सीलवन्तो कल्याणधम्मा; सीलेसु चम्हि परिपूरकारी; सुसमाहितो चम्हि एकग्गचित्तो; अरहा चम्हि खीणासवो; महिद्धिको चम्हि महानुभावो. भद्दकं मे जीवितं, भद्दकं मरण’’न्ति.

अथ खो भगवा आयस्मतो उपसेनस्स वङ्गन्तपुत्तस्स चेतसा चेतोपरिवितक्कमञ्ञाय तायं वेलायं इमं उदानं उदानेसि –

‘‘यं जीवितं न तपति, मरणन्ते न सोचति;

स वे दिट्ठपदो धीरो, सोकमज्झे न सोचति.

‘‘उच्छिन्नभवतण्हस्स, सन्तचित्तस्स भिक्खुनो;

विक्खीणो जातिसंसारो, नत्थि तस्स पुनब्भवो’’ति. नवमं;