१०. सारिपुत्तउपसमसुत्तं

४०. एवं मे सुतं – एकं समयं भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. तेन खो पन समयेन आयस्मा सारिपुत्तो भगवतो अविदूरे निसिन्नो होति पल्लङ्कं आभुजित्वा उजुं कायं पणिधाय अत्तनो उपसमं पच्चवेक्खमानो.

अद्दसा खो भगवा आयस्मन्तं सारिपुत्तं अविदूरे निसिन्नं पल्लङ्कं आभुजित्वा उजुं कायं पणिधाय अत्तनो उपसमं पच्चवेक्खमानं.

अथ खो भगवा एतमत्थं विदित्वा तायं वेलायं इमं उदानं उदानेसि –

‘‘उपसन्तसन्तचित्तस्स, नेत्तिच्छिन्नस्स भिक्खुनो;

विक्खीणो जातिसंसारो, मुत्तो सो मारबन्धना’’ति. दसमं;

मेघियवग्गो चतुत्थो निट्ठितो.